ebrzuszek. Spełniona kobieta, zadowolna mama, usmiechniete dziecko, dumny tata, szczęśliwa rodzina. Z miłośći do rodziny.                   

ciąża, poród, połóg                                                                                               Mijesca Galeria Filmy Sklepy Konkursy

Dobra Mama, dobry Tata Drukuj Poleć znajomemu

Marzymy o tym, że stworzymy szczęśliwą, kochającą się rodzinę. Jednak pierwsze doświadczenia pokazują nam, że to wcale nie jest takie łatwe. Mamy za sobą pierwsze uniesienia, nieprzespane noce, frustracje, kłótnie z partnerem. Jesteśmy mądrzejsi, a jednak często dalej nie wiemy, jak byç dobrym rodzicem dla naszego przedszkolaka. Na dodatek nigdzie się tego nie uczymy i często nawet nie wiemy, co to znaczy.

Zanim nasze dziecko pojawi się na świecie, zastanawiamy się, jak to będzie. Jak będzie wyglądało, czy będzie to chłopiec czy dziewczynka, i jaki będzie miało kolor włosów. Wyobrażamy też sobie siebie jako mamę czy tatę. Myślimy, jak spełnimy się w nowej, nieznanej roli, i na ogół nie spodziewamy się większych problemów. To jasne, że chcemy być jak najlepszymi rodzicami i gorąco wierzymy, że tak będzie. Już jako rodzice zaczynamy jednak zdawać sobie sprawę, że to wcale nie jest proste. Zwłaszcza gdy nasze dziecko ma już kilka lat i sprawy wychowawcze zaczynają nabierać coraz większego znaczenia. Codziennie zadajemy sobie pytanie, jak postąpić w konkretnej sytuacji, spieramy się z drugą połową o to, kto ma lepszą koncepcję, nie radzimy sobie ze zmęczeniem, a gdy górę weźmie zniecierpliwienie, dręczą nas wyrzuty sumienia. I choć niemal w każdym domu wszystko wygląda podobnie, nie mamy do kogo zwrócić się o fachową radę, jak być dobrą mamą i dobrym tatą.
  • Nie ulegaj wszystkim prośbom dziecka - wystawia Cię na próbę i bada, czy może przekroczyć granice. Twoje zdecydowanie daje mu poczucie bezpieczeństwa.
  • Nie zawstydzaj i nie upokarzaj dziecka - w odpowiedzi będzie jeszcze bardziej krnąbrne, by udowodnić swoją niezależność i siłę.
  • Nie krytykuj nigdy malucha, zwłaszcza w obecności obcych.

Rola mamy, rola taty

Przekonanie, że tylko kobiety potrafią zajmować się dziećmi i znają się na wychowywaniu, to przesąd. To nie jest przywilej płci, tylko wyraz odpowiedzialności i miłości. Przemiany obyczajowe, jakie nastąpiły w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat, radykalnie zmieniły stary porządek, w którym każdy rodzic miał wyraźnie przypisaną sobie rolę: ojciec odpowiadał za byt rodziny, wyznaczał reguły wychowawcze, stawiał wymagania. Matka otaczała ciepłem, przytulała, pocieszała, rozpieszczała. Dziś podział ten jest raczej umowny i zależy od indywidualnych ustaleń, i nawet jeśli jeszcze nie wszyscy ojcowie angażują się w wychowanie dziecka, to z pewnością prawie wszystkie matki tego oczekują.

Różna miłość mamy i taty

Należy jednak wiedzieć, że to, co w naturalny sposób daje dziecku mama, różni się nieco od tego, co daje ojciec - np. czułość i bezwarunkowa miłość mamy zaspokajają potrzebę bliskości i ciepła, natomiast stawiający wysoko poprzeczkę, silny tata zapewnia poczucie bezpieczeństwa oraz daje motywujący bodziec do rozwoju. Dlatego zaakceptuj sytuacje, w których Twój partner zachowuje się wobec dziecka inaczej niż tego oczekujesz. Jeśli maluch płacze wieczorem w swoim łóżeczku, bo nie może zasnąć, kochająca mama ulegnie jego prośbie i pozwoli mu położyć się w sypialni rodziców, dając mu silne wsparcie emocjonalne i ucząc empatii. Kochający tata zarwie noc i będzie siedział w pokoju dziecka, czytając mu książkę czy opowiadając bajkę, tak długo, aż maluch poczuje się bezpiecznie i spokojnie zaśnie. Dzięki temu dziecko dowie się, że zawsze może na ojca liczyć, że nie opuści go w potrzebie. Dziecku do prawiodowego rozwoju emocjonalno-społecznego potrzebna jest i jedna, i druga lekcja - kobieta koncentruje się zwykle na potrzebach emocjonalnych pociechy, natomiast kontakty z ojcem opierają się na potrzebie uczenia. Doświadczenie miłości mamy i taty pozwala mu poznać naturalne reguły rządzące życiem społecznym, a także umożliwia mu właściwą identyfikację płciową.

  • Pozwól, by dziecko ponosiło konsekwencje swojego postępowania - przykre doświadczenia są dla niego ważną lekcją.
  • Gdy Twoje dziecko jest nieznośne, zastanów się, czy nie czuje się osamotnione - być może chce zwrócić Twoją uwagę i potrzebuje potwierdzenia, że jest dla Ciebie ważne.
  • Dotrzymuj obietnic - dobrzy rodzice to rodzice wiarygodni, na których słowie zawsze można polegać!
  • Ważne byś obiektywnie oceniał zalety i zdolności dziecka - przeceniane, może borykać się z przekraczającą jego możliwości próbą zadowolenia Ciebie i spełnienia Twoich oczekiwań.
  • Trzymaj się konsekwentnie tych samych zasad postępowania wobec dziecka - nie narażasz go na niepewność i zagubienie.
  • Nie lekceważ niepokojów i lęków pociechy, nawet jeśli wydają Ci się i zabawne.

Dlaczego niełatwo być rodzicem

Powodem naszych problemów - bardzo rzecz upraszczając -są, po pierwsze, wyidealizowane wyobrażenia o szczęśliwej rodzinie, wyrosłe np. z sielankowych obrazków epatującej nas na co dzień reklamy, po drugie zaś - brak przygotowania do rodzicielstwa. Nawet jeśli część rodziców sięga po podręczniki, to nie potrafi przełożyć zdobytej wiedzy na praktykę. Tymczasem nie ma dnia, by nasza cierpliwość nie została wystawiona na próbę. Jak być dobrą mamą, gdy rano, podczas pośpiesznych przygotowań do pracy i przedszkola, Twoje dziecko rzuca się na ziemię, by wymóc na Tobie ustępstwo? Jak być dobrym tatą, gdy Twoje dziecko nie chce zasnąć, krzyczy i płacze, nie dając Ci obejrzeć najbardziej emocjonującej końcówki meczu? To najbanalniejsze zdarzenia z codziennego życia. Do tego dochodzi jeszcze przemęczenie młodych rodziców, którzy są notorycznie niewyspani i pracują często w nadgodzinach, bo wymaga tego szef czy zaciągnięty kredyt mieszkaniowy.

Rady, które mogą pomóc

Po pierwsze - nie roztrząsaj problemu. Nie warto stale zadręczać się myślą, że miało być inaczej. Wiadomo, że wyobrażać sobie, a doświadczyć czegoś, to dwie zupełnie inne sprawy. Takie rozpamiętywanie spowoduje tylko frustrację, a niczego nie zmieni. Zamiast tracić energię, zrób coś konstruktywnego, co przybliży Was do Twoich marzeń o szczęśliwej rodzinie. Po drugie - rozmawiaj z partnerem i opracuj z nim jedną strategię postępowania w trudnych sytuacjach. Proste reguły konsekwentnie przestrzegane, nawet jeśli nie spodobają się rozkapryszonemu dziecku, wytyczą granice, w których poczuje się bezpiecznie i - choć może Ci się to wydać nieprawdopodobne - przestanie grymasić. Po trzecie - wspieraj partnera. Możecie liczyć tylko na siebie, więc pomagajcie sobie! Przydzielcie sobie "dyżury", tak aby każde z Was miało w perspektywie czas wolny, tylko dla siebie - wszystko jedno na co, na pracę, rozrywkę czy leniuchowanie. Taka gwarantowana przerwa w obowiązkach spowoduje, że będziesz cierpliwiej i radośniej zajmować się dzieckiem.

Nagradzaj dobre uczynki

W rozwiązywaniu napięć i codziennych problemów z dzieckiem najlepiej sprawdzają się proste, ale koniecznie konsekwentnie przestrzegane reguły. A przede wszystkim nagradzanie. Pamiętaj, by zauważać i chwalić każde dobre zachowanie Twojego dziecka. Możesz je dodatkowo zmotywować, wieszając w pokoju tablicę lub zaprowadzając dzienniczek dobrych uczynków. Zamiast przedmiotów, znajdą się tam np. sprzątanie zabawek, mycie rąk przed jedzeniem, niekłócenie się z siostrą itp., a zamiast stopni - uśmiechnięta buźka czy słoneczko. Pod koniec dnia dziecko, jeśli uzbiera ustaloną liczbę słoneczek, może dodatkowo dostać jakąś drobną nagrodę, np. naklejkę.

Czy dobrzy rodzice mogą karać

Jednak co zrobić, gdy dziecko jest niegrzeczne? Czy karać złe zachowanie? Tak - na naganne zachowanie pociechy dobry rodzic powinien bezwzględnie i zawsze zareagować, jednak nie krzykiem czy innym, nieprzewidywalnym dla dziecka, sposobem. Maluch musi dobrze znać konsekwencje swojego złego zachowania - powinien wiedzieć, że np. za "poważne winy", jak bicie siostry czy nieładne odzywanie się do babci, będzie musiał zostać sam w pokoju na 5 minut - należy pokazać mu na zegarze, kiedy może opuścić pokój. Za drobniejsze przewinienia, jak np. wieczorne marudzenie przed sprzątaniem zabawek, musi oddać jedno słoneczko.

Szczęśliwe 2 + 1

W Twoim 2+1 czy 2 + 2, a może w jeszcze innym składzie, jest mnóstwo miejsca dla czułej opieki ze strony obojga rodziców. Warto zdać sobie sprawę, że miłość rządzi się naturalnym prawem: im więcej daje, tym więcej otrzymuje. Im mama i tata troskliwiej angażują się w opiekę nad swoim dzieckiem, im baczniej obserwują jego rozwój i potrzeby, tym bardziej dojrzewają jako rodzice. I tym więcej satysfakcji i szczęścia czerpią z rodzicielstwa.

 

 

Ciąża kalendarz miesiąc po miesiącu

 

Pierwszy miesiąc:

Co możesz odczuwać?

Gdy zachodzisz w ciążę, przerwane zostaje twoje miesiączkowanie aż do czasu zakończenia regularnego i wyłącznego karmienia piersią (więcej czytaj tu). Twój organizm produkuje hormony potrzebne do stworzenia optymalnych warunków dla wzrostu twojego dziecka. Twoje piersi stają się nieco większe i bolesne. Może to być pierwszy, zauważony przez ciebie objaw ciąży. U około połowy kobiet w ciąży, pod koniec pierwszego miesiąca pojawiają się poranne nudności i wymioty. O tym, jak radzić sobie z tym problemem,. Na początku ciąży możesz mieć tak zwane "zachcianki" lub mogą drażnić cię dotąd obojętne lub przyjemne zapachy lub smaki. Do klasycznych zachcianek należy wielka ochota na coś kwaśnego, np. ogórek kiszony lub kiszona kapusta. Najprawdopodobniej zaczniesz częściej oddawać mocz z powodu powoli rozrastającej się macicy, uciskającej pęcherz moczowy.

Porady zdrowotne:

Zanim zajdziesz w ciążę, powinnaś się do niej przygotować. Przede wszystkim uzupełnij swoją dietę o witaminę z grupy B, kwas foliowy (znajduje się on większości preparatów multiwitaminowych). Zmniejszy to ryzyko urodzenia dziecka z wadą wrodzoną mózgu lub rdzenia kręgowego. Więcej o tym. Wybierz się do swojego lekarza ginekologa-położnika, jeśli sądzisz, że jesteś w ciąży najszybciej jak tylko możesz. O wyborze lekarza. W czasie pierwszych ośmiu tygodni ciąży powstają i rozwijają się wszystkie organy i narządy twojego dziecka. Palenie papierosów, picie alkoholu, przyjmowanie większości leków może spowodować nieodwracalne uszkodzenie twojego dziecka. Właśnie ten czas, kiedy często nawet nie wiesz, że jesteś w ciąży, jest pod tym względem najważniejszy. Zanim weˇmiesz jakiś lek skonsultuj to z lekarzem. Rzuć palenie, przestań spożywać alkohol.

Drugi miesiąc:

Co możesz odczuwać?

Twoje piersi są wciąż bolesne i tkliwe. Brodawki sutkowe i otoczki wokół nich stają się ciemniejsze. Poranne (czasem nie tylko) nudności i wymioty wciąż trwają. W tym czasie możesz czuć się zmęczona i dlatego potrzebujesz wiele odpoczynku. Nie unikaj drzemki w ciągu dnia, jeśli masz na nią ochotę. Twój organizm dopiero przystosowuję się do nowej sytuacji - ciąży. Wzrasta objętość twojej krwi w naczyniach krwionośnych. Jest ona teraz nieco "rozwodniona" w stosunku do pozaciążowej normy.

Porady zdrowotne:

Wybierz się na comiesięczną wizytę do lekarza prowadzącego ciążę. Spożywaj różnorodne, zdrowe posiłki sporządzone z produktów z każdej z pięciu grup: produkty zbożowe i rozmaite ziarna, owoce, warzywa, nabiał, mięso i rośliny strączkowe. Kontynuuj uzupełnianie swojej diety w kwas foliowy, zwłaszcza przez drugi i trzeci miesiąc ciąży, aby zmniejszyć ryzyko wad wrodzonych u dziecka. Pij dużo płynów, najlepiej wody mineralnej niegazowanej, soków owocowych i mleka. Odpowiednia ilość to 6 do 8 szklanek każdego dnia. Nie ograniczaj zbyt spożycia soli kuchennej, chyba, że lekarz zaleci ci inaczej.

Trzeci miesiąc:

Co możesz odczuwać?

Twoje zmęczenie może wciąż nie ustępować. Podobnie jest z nudnościami i wymiotami, choć pod koniec trzeciego miesiąca powinny powoli zanikać (nie jest to jednak regułą). W związku z tym możesz stracić na wadze kilka kilogramów. Częściej niż zwykle możesz mieć bóle głowy. Mogą zdarzać się też zawroty głowy. Twoje ubrania powoli stają się nieco ciasne, zwłaszcza w biodrach i na wysokości piersi. Najwygodniejsze są luˇne sukienki, pulowery, sweterki, elastyczne spódnice.

Porady zdrowotne:

Wybierz się na comiesięczną wizytę do lekarza prowadzącego ciążę. Twoje zapotrzebowanie na witaminy i składniki mineralne nieco wzrasta z powodu potrzeb twojego dziecka. Zdrowa dieta powinna zaspokajać te potrzeby. Przeciętnie waga w pierwszym trymestrze ciąży powinna wzrosnąć o 1,5 - 2,5 kg. Więcej na temat przyrostu masy ciała podczas ciąży czytaj tu. Odpowiednia aktywność fizyczna jest korzystna zarówno dla ciebie jak i dla dziecka. Dobrym pomysłem na ruch są spacery. Pod koniec trzeciego miesiąca twoje dziecko ma ok. 10 cm długości i waży ok. 30 g.

Czwarty miesiąc:

Co możesz odczuwać?

Miejsce nudności i wymiotów zastępuje wzmożony apetyt. Odtąd powinnaś mieć więcej energii i czuć się o wiele lepiej niż dotąd. Pod koniec czwartego miesiąca (16-20 tydzień) ciąży możesz zacząć odczuwać ruchy twojego dziecka. Jeśli jest to twoja pierwsza ciąża, będzie to raczej ok. 20 tygodnia, jeśli kolejna, nieco wcześniej. Twój brzuch zaczyna się powoli powiększać. Prawdopodobnie będziesz odtąd potrzebować "ciążowych" ubrań. Jednymi z najlepszych są tu spodnie-ogrodniczki z możliwością ich regulacji w zależności od wielkości brzucha.

Porady zdrowotne:

Wybierz się na comiesięczną wizytę do lekarza prowadzącego ciążę. Kobiety w ciąży potrzebują dużo żelaza, więcej niż zazwyczaj może zapewnić dobra dieta. Najprawdopodobniej twój lekarz zaleci ci uzupełnianie go w postaci tabletek. Wchłanianie żelaza jest dość ograniczone, dlatego postępuj zawsze zgodnie z zaleceniem lekarza lub z ulotką załączoną do leku. Czwarty miesiąc rozpoczyna drugi trymestr ciąży. Odtąd przyrost masy ciała powinien wynosić ok. pół kilograma na tydzień, tj. 6-7 kilogramów przez drugi trymestr (4-6 miesiąc ciąży). Pod koniec czwartego miesiąca dziecko powinno ważyć ok. 150 g. i mieć ok. 16 cm długości.

Piąty miesiąc:

Co możesz odczuwać?

Najwyższy czas, by poczuć pierwsze ruchy twojego dziecka (jeśli dotąd ich nie czułaś). Powiedz o nich swojemu lekarzowi. Macica wciąż powiększając się osiąga wysokość pępka. Twoje serce bije szybciej niż dotąd. Potrzebujesz teraz dużo snu, co najmniej 8 godzin każdej nocy. W ciągu dnia również odpoczywaj, jeśli tylko poczujesz się zmęczona. Nie przemęczaj się. Powinnaś unikać tłoku i dłuższego stania w jednej pozycji. Mogą zdarzać ci się skurcze łydek, zwłaszcza nocą, jeśli nie dostarczasz z pokarmem dostatecznych ilości wapnia. Jeśli "złapie" cię taki skurcz, podciągnij stopę do góry, rozciągając tylne mięśnie łydki.

Porady zdrowotne:

Wybierz się na comiesięczną wizytę do lekarza prowadzącego ciążę. Rozwój, wzrost masy ciała i długości twojego dziecka ściśle zależy od tego czy wciąż palisz i pijesz alkohol. Nie jest jeszcze za póˇno by tego zaprzestać. Kontynuuj zdrowe odżywianie, pij dużo soków, wody i mleka każdego dnia. Zadbaj o odpowiednią aktywność fizyczną. Pomyśl o wyborze najlepszej dla ciebie szkoły rodzenia. Na zajęcia możesz chodzić już od następnego miesiąca. Pod koniec tego miesiąca dziecko ma długość od 20 do 30 cm i waży od 250 do 500 g.

Szósty miesiąc:

Co możesz odczuwać?

W tym czasie możesz już odczuwać dość silne kopnięcia malucha. Skóra twojego brzucha może zacząć swędzieć na skutek rozciągania się. Dołączają się zazwyczaj bóle pleców. W związku z tym, korzystne dla ciebie będzie noszenie butów na niskim obcasie. Jeśli będziesz ponadto stosować odpowiednie ćwiczenia, możesz uniknąć tych dolegliwości. Niekorzystne dla ciebie będzie stanie przez dłuższy czas. Rozciągająca się macica może być przyczyną bolesności dolnej części brzucha.

Porady zdrowotne:

Wybierz się na comiesięczną wizytę do lekarza prowadzącego ciążę. W tym czasie na skutek wzrostu macicy i jej ucisku na przewód pokarmowy mogą pojawić się zaparcia. Dlatego pij więcej wody lub soków, jedz pokarmy zawierające błonnik, tj. owoce i warzywa, ciemne pieczywo (z mąki z pełnego przemiału). Pomocne staną się też ćwiczenia fizyczne. Możesz też mieć kłopoty ze zgagą. Aby temu zapobiec, jedz niewielkie posiłki, częściej niż zwykle. Nie stosuj żadnych leków przeczyszczających bez zgody lekarza. Pod koniec szóstego miesiąca twoje dziecko ma długość od 27 do 35 cm i waży od 500 do 750 g.

Siódmy miesiąc:

Co możesz odczuwać?

W tym czasie mogą puchnąć ci okolice kostki lub stopy w czasie stania. Dobrze jest wówczas położyć się z nogami uniesionymi do góry. Jeśli te obrzęki trwają dłużej niż 24 godziny, również rano, po wstaniu z łóżka i obejmują ręce i twarz, skontaktuj się bez zwłoki z twoim lekarzem. Może to być objaw tzw. zatrucia ciążowego (gestozy). Na twoim powiększającym się brzuchu i piersiach mogą pojawiać się żywoczerwone lub różowe pręgi - są to rozstępy skórne. Możesz zacząć odczuwać pierwsze skurcze macicy, objawiające się jako trwające ok. 20-30 sekund twardnienie brzucha. Są to zw. skurcze Braxtona Hicksa. Jest to całkowicie normalne, ale jeśli występują one częściej niż 5 razy na godzinę, skontaktuj się ze swoim lekarzem. Wraz z powiększaniem się twojego brzucha, możesz stopniowo tracić poczucie równowagi. Przez to możesz niespodziewanie niebezpiecznie upaść. Bądˇˇ ostrożna i rozważna!

Porady zdrowotne:

Wybierz się na comiesięczną wizytę do lekarza prowadzącego ciążę. Wciąż staraj się dobrze odżywiać. Przez 7 i 8 miesiąc przyrost masy ciała powinien wahać się wciąż na poziomie pół kilograma na tydzień. Dużo odpoczywaj. Twój organizm ciężko pracuje. Siódmy miesiąc to najwyższy czas, by rozpocząć zajęcia w szkole rodzenia (więcej). Pod koniec siódmego miesiąca twoje dziecko ma długość ok. 37 cm i waży od ok. 1350 g.

Ósmy miesiąc:

Co możesz odczuwać?

W tym miesiącu możesz odczuwać nieco silniejsze niż dotąd skurcze macicy. Z twoich piersi może zacząć wyciekać siara (pierwszy pokarm dla twojego dziecka). Możesz mieć kłopoty ze snem, ponieważ trudno będzie ci znaleˇć wygodną pozycję. Spróbuj używać więcej mniejszych poduszek, podkładając je pod głowę. Prawdopodobnie twój oddech nieco się skróci na skutek wysokiego położenia dna macicy, uciskającego na płuca. Ten ucisk dotyczy też żołądka. Staje się on wtedy mniejszy, więc musisz jeść mniejsze posiłki, ale częściej, ok. 5-6 dziennie. Macica osiąga wtedy wysokość klatki piersiowej.

Porady zdrowotne:

Od 32 tygodnia ciąży powinnaś zgłaszać się na badania kontrolne co dwa tygodnie. Normą w tym miesiącu jest przybieranie na wadze ok. pół kilograma na tydzień. Zgłoś się do swojego lekarza jeśli tylko zaobserwujesz:

  • krwawienie lub odpływ płynu z pochwy
  • silne skurcze brzucha, bóle żołądka lub tępy ból pleców
  • pogorszenie ostrości wzroku, plamki przed oczyma
  • uczucie wypierania dziecka do dołu
  • zauważalne, nietypowe zmiany ruchliwości twojego dziecka
  • więcej niż 5 skurczów macicy w ciągu godziny

Pod koniec ósmego miesiąca dziecko ma już średnio 45 cm "wzrostu" i waży ponad 2000 g.

Dziewiąty miesiąc:

Co możesz odczuwać?

Twój pępek staje się wypukły. Na skutek "opadnięcia" brzucha możesz poczuć ulgę w oddychaniu, twój żołądek jest bardziej pojemny, ale za to zwiększa się ucisk na pęcherz moczowy, co skutkuje częstszym oddawaniem moczu niż dotychczas. Obrzęki stóp i wokół kostek mogą nasilać się. Szyjka macicy powoli otwiera się i staję się cieńsza, co jest wyrazem przygotowania do porodu. Coraz bardziej czujesz się zmęczona i wyczerpana ciężarem i wielkością brzucha. Nie możesz już doczekać się porodu. Pamiętaj o częstym odpoczynku.

Porady zdrowotne:

Od 36 tygodnia ciąży przychodˇˇ na badania kontrolne co tydzień. W dziewiątym miesiącu nie powinnaś już przybierać na wadze. Normą jest wówczas ubytek ok. połowy kilograma na tydzień w stosunku do 8 miesiąca, tak aby całkowity przyrost masy ciała w trzecim trymestrze wynosił ok. 4 - 5 kilogramów. Powinnaś już być zdecydowana, co do szpitala w którym chcesz rodzić. Jeśli nie planujesz karmić dziecka piersią, jeszcze raz przemyśl tę decyzję. Twoje mleko to najlepsze, co możesz dać twojemu dziecku, aby było zdrowe. Ustal ze swoim lekarzem, kiedy powinnaś powiadomić go o rozpoczynającym się porodzie lub kiedy powinnaś udać się do szpitala na poród. Najczęściej jest to, gdy twoje skurcze:

  • są regularne (występują np. co 10 minut)
  • występują częściej niż 5 w ciągu godziny
  • trwają przez 30 do 70 sekund
  • stają się silniejsze, jeśli się poruszasz

Upewnij się, czy możesz zadzwonić do swojego lekarza lub położnej o każdej porze dnia i nocy, aby potwierdzić lub wykluczyć rozpoczynający się poród. Pod koniec dziewiątego miesiąca twoje dziecko waży w granicach od 2800 do 4000 g i ma średnio od 48 do 52 cm długości.

dane dostarcza: niania.pl
Czy rodziny z dzieckiem powinny płacić mniejszy podatek dochodowy?
 

Szukaj w naszym serwisie

| Kontakt | Reklama | Linki | Redaktor | Współpraca | Użytkowanie | Logo | Mapa strony | Partnerzy |

POLECANE STRONY

Uroda