ebrzuszek. Spełniona kobieta, zadowolna mama, usmiechniete dziecko, dumny tata, szczęśliwa rodzina. Z miłośći do rodziny.                   

ciąża, poród, połóg                                                                                               Mijesca Galeria Filmy Sklepy Konkursy

Mały urwis czy dziecko z ADHD? Drukuj Poleć znajomemu

Gdy dziecko jest żywe jak srebro, nie do opanowania, kręci się i wierci, nieustannie podskakuje, ma trudności z przestrzeganiem reguł rodziców, wtedy może zacząć brakować sił i pomysłów na to, jak opanować swoją pociechę. Takie „niegrzeczne” dziecięce zachowania często prowadzą zmęczonych opiekunów do refleksji i poszukiwań. Rodzice zadają sobie pytanie: Jak należy rozumieć te trudne do zniesienia zachowania? Czy są one wyrazem jakiegoś zaburzenia, choroby, problemów emocjonalnych dziecka czy też wynikiem niedostosowania rodzicielskiej reakcji do dziecięcych potrzeb lub też wynikiem błędów wychowawczych?

 

TAJEMNICZE ADHD
Od kilku lat często słyszymy o dzieciach chorych na ADHD. Również my sami podejrzewamy o to zaburzenie te bardziej niesforne dzieci z naszego otoczenia. Termin ADHD stał się trochę terminem-wytrychem używanym, gdy już nie znajdujemy w sobie cierpliwości, akceptacji dla dziwnie i niestosownie zachowujących się dzieci. Kiedy, jakieś dziecko zostanie określone jako cierpiące na ADHD (słusznie lub niesłusznie) umożliwia mu to powrót do społeczeństwa w nowej i akceptowanej roli – roli osoby chorej. A dla chorego dziecka dorosły wykrzesa z siebie przecież miłość i zrozumienie.

Kiedyś bardzo krytycznie patrzyłam na nadużywanie etykiety tej choroby. Myślałam, że wynika ona ze złej woli osób dorosłych, zajmujących się dziećmi. Dziś uważam, że nazwanie dziecka chorym na ADHD pomaga również dorosłym odnaleźć się w trudnej dla nich sytuacji. Jest sposobem na zadbanie o siebie i często wiąże się z chęcią pomocy takiemu „szalejącemu” maluchowi. Bo kiedy już wiadomo, co dolega dziecku i dlaczego tak dziwnie się zachowuje, to z pewnością można się łatwo dowiedzieć jak mu pomóc.
Byłoby cudownie, gdyby nie nadużywać terminu ADHD i mieć umiejętność odróżniania go od innych problemów. Wtedy pomoc byłaby jeszcze bardziej skuteczna - bo adekwatna do trudności.

OBJAWY ADHD

ADHD – Attention Deficit Hyperactivity Disorder, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniem koncentracji uwagi jest zaburzeniem dotykającym ok.3-5% dzieci w wieku szkolnym. Częściej jest on rozpoznawany u chłopców niż dziewczynek. Naukowcy podejrzewają, iż jego przyczyna tkwi w wadliwym funkcjonowaniu mózgu, w którym przeważają procesy pobudzania nad procesami hamowania. Badania etiologiczne wskazują na znaczący wpływ dziedziczności w przypadku tej choroby. Jest więc większe prawdopodobieństwo zachorowania, gdy rodzice lub ktoś z rodziny miał w dzieciństwie objawy tej choroby. W tym zaburzeniu wyróżnia się trzy grupy objawów: ruchowych, poznawczych i emocjonalnych:

NADRUCHLIWOŚĆ – dziecko przebywa w ciągłym ruchu, często sprawiającym wrażenie bezcelowego. Trudno jest mu pozostać w miejscu – wtedy zaczyna się wiercić, bawić rękoma, machać nogami. Jest gadatliwe i nie może powstrzymać się od mówienia. Często ma trudność z kontynuowaniem rozpoczętego zadania i porzuca je nieskończone w środku

ZABURZENIA KONCENTRACJI UWAGI – przejawiają się w trudności w skupieniu uwagi i słuchaniu innych. Dzieci z tym deficytem mają problemy w dbaniu o szczegóły. Są roztargnione i z łatwością o czymś zapominają. Trudno im się zorganizować. Brakuje im refleksji nad własnym zachowaniem.

IMPULSYWNOŚĆ – podejmowanie działań bez namysłu, często ryzykownych oraz nieumiejętność czekania na swoją kolej, niecierpliwość i przeszkadzanie innym. U niektórych dzieci występuje wzmożona drażliwość. Dzieci te szybko reagują gniewem, złością, a także lękiem. Może to prowadzić do silnych wybuchów emocji.

DIAGNOZA

Diagnozę najczęściej stawia psycholog lub psychiatra. Rozpoznania dokonuje się na podstawie:

Wnikliwego wywiadu z rodzicami, a jeżeli to możliwe również z innych osobami znającymi dziecko
Badania lekarskiego
Badania obserwacji dziecka przez psychologa
Warto pamiętać, iż wczesne wykrycie tego zaburzenia i jego leczenie zapobiega pogłębianiu się trudności adaptacyjnych dziecka w środowisku szkolnym i rodzinnym.

LECZENIE

Plan pomocy opracowuje się indywidualnie dla każdego dziecka. Przy jego przygotowywaniu uwzględnia się wiek i stan zdrowia dziecka oraz głębokość i rodzaj występujących objawów, a także podatność dziecka na określone procedury terapeutyczne. Dziecko można wspomagać poprzez:

Psychoterapię indywidualną dziecka (wspomagającą rozwój dziecka, rozumienie siebie);
Terapię wpływającą na poprawę koncentracji uwagi dziecka
(terapia sensomotoryczna, kinezjologia, eurytmia, hipnoterapia, muzykoterapia, zajęcia relaksacyjne Jacobsona);
Terapię dziecka w grupie rówieśniczej (ćwiczenie umiejętności komunikowania się i współpracy w grupie);
Zajęcia psychoedukacyjne dla rodziców dzieci z ADHD (możliwość uzyskania konkretnych wskazówek);
Warsztaty Umiejętności Wychowawczych dla rodziców (wzrastanie w rodzicielstwie z innymi rodzicami;)
Terapię rodziny (wspólne spotkania z całą rodziną, na których omawia się bieżące problemy);
Leczenie farmakologiczne (przy podejmowaniu decyzji o wprowadzeniu leków należy być bardzo ostrożnym);
10 PRÓŚB DZIECKA Z ADHD

Na co dzień dobrze jest pamiętać o dziesięciu podstawowych prośbach dziecka nadpobudliwego. Zrozumienie ich ułatwia akceptację dziecka, zaś postępowanie zgodne z nimi pomaga zarówno dziecku, jak i rodzicom lepiej odnaleźć się w trudnych sytuacjach.

Pomóż mi skupić się na jednej czynności;
Chcę wiedzieć, co się zdarzy za chwilę;
Poczekaj na mnie, pozwól  mi się zastanowić;
Jestem „w kropce”, nie potrafię tego zrobić, pokaż mi wyjście z tej sytuacji;
Chciałbym od razu wiedzieć, czy to, co robię, jest zrobione dobrze;
Dawaj mi tylko jedno polecenie naraz;
Przypomnij mi, żebym się zatrzymał i pomyślał;
Dawaj mi małe zadania do wykonania, kiedy cel jest daleko gubię się;
Chwal mnie, choć raz dziennie, doceniaj moje wysiłki, bardzo tego potrzebuję;
Wiem, że potrafię być męczący, ale czuję, że się zmieniam, kiedy masz dla mnie czas i okazujesz mi jak mnie kochasz.
POZYTYWNIE O DZIECIACH Z ADHD

Albert Einstein genialny matematyk i naukowiec naszej ery, Ludwik van Beethoven –wybitny muzyk, Leonardo da Vinci – człowiek renesansu - wszystkich ich trzech łączy to, iż mieli wyraźne cechy zespołu nadpobudliwości psychoruchowej. Także współczesne dzieci z cechami tego zespołu mają wiele talentów. Potrzebują one jednak wsparcia, by mogły rozwijać i wykorzystywać swoje, często ukryte zdolności.

Pamiętajmy również, iż wraz z dojrzewaniem struktur mózgowych objawy ADHD mogą zniknąć. Jednak nie ma co czekać biernie do tego czasu, a zamiast tego już dziś zacząć wspierać i lepiej rozumieć swoje niepowtarzalne dziecko.
Jeżeli dziecku nie została postawiona diagnoza ADHD, zaś jego zachowanie sprawia rodzicom trudności i kłopoty, również warto skorzystać z jakiejś formy wsparcia wymienionej w tym artykule.

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

 

Ciąża kalendarz miesiąc po miesiącu

 

Pierwszy miesiąc:

Co możesz odczuwać?

Gdy zachodzisz w ciążę, przerwane zostaje twoje miesiączkowanie aż do czasu zakończenia regularnego i wyłącznego karmienia piersią (więcej czytaj tu). Twój organizm produkuje hormony potrzebne do stworzenia optymalnych warunków dla wzrostu twojego dziecka. Twoje piersi stają się nieco większe i bolesne. Może to być pierwszy, zauważony przez ciebie objaw ciąży. U około połowy kobiet w ciąży, pod koniec pierwszego miesiąca pojawiają się poranne nudności i wymioty. O tym, jak radzić sobie z tym problemem,. Na początku ciąży możesz mieć tak zwane "zachcianki" lub mogą drażnić cię dotąd obojętne lub przyjemne zapachy lub smaki. Do klasycznych zachcianek należy wielka ochota na coś kwaśnego, np. ogórek kiszony lub kiszona kapusta. Najprawdopodobniej zaczniesz częściej oddawać mocz z powodu powoli rozrastającej się macicy, uciskającej pęcherz moczowy.

Porady zdrowotne:

Zanim zajdziesz w ciążę, powinnaś się do niej przygotować. Przede wszystkim uzupełnij swoją dietę o witaminę z grupy B, kwas foliowy (znajduje się on większości preparatów multiwitaminowych). Zmniejszy to ryzyko urodzenia dziecka z wadą wrodzoną mózgu lub rdzenia kręgowego. Więcej o tym. Wybierz się do swojego lekarza ginekologa-położnika, jeśli sądzisz, że jesteś w ciąży najszybciej jak tylko możesz. O wyborze lekarza. W czasie pierwszych ośmiu tygodni ciąży powstają i rozwijają się wszystkie organy i narządy twojego dziecka. Palenie papierosów, picie alkoholu, przyjmowanie większości leków może spowodować nieodwracalne uszkodzenie twojego dziecka. Właśnie ten czas, kiedy często nawet nie wiesz, że jesteś w ciąży, jest pod tym względem najważniejszy. Zanim weˇmiesz jakiś lek skonsultuj to z lekarzem. Rzuć palenie, przestań spożywać alkohol.

Drugi miesiąc:

Co możesz odczuwać?

Twoje piersi są wciąż bolesne i tkliwe. Brodawki sutkowe i otoczki wokół nich stają się ciemniejsze. Poranne (czasem nie tylko) nudności i wymioty wciąż trwają. W tym czasie możesz czuć się zmęczona i dlatego potrzebujesz wiele odpoczynku. Nie unikaj drzemki w ciągu dnia, jeśli masz na nią ochotę. Twój organizm dopiero przystosowuję się do nowej sytuacji - ciąży. Wzrasta objętość twojej krwi w naczyniach krwionośnych. Jest ona teraz nieco "rozwodniona" w stosunku do pozaciążowej normy.

Porady zdrowotne:

Wybierz się na comiesięczną wizytę do lekarza prowadzącego ciążę. Spożywaj różnorodne, zdrowe posiłki sporządzone z produktów z każdej z pięciu grup: produkty zbożowe i rozmaite ziarna, owoce, warzywa, nabiał, mięso i rośliny strączkowe. Kontynuuj uzupełnianie swojej diety w kwas foliowy, zwłaszcza przez drugi i trzeci miesiąc ciąży, aby zmniejszyć ryzyko wad wrodzonych u dziecka. Pij dużo płynów, najlepiej wody mineralnej niegazowanej, soków owocowych i mleka. Odpowiednia ilość to 6 do 8 szklanek każdego dnia. Nie ograniczaj zbyt spożycia soli kuchennej, chyba, że lekarz zaleci ci inaczej.

Trzeci miesiąc:

Co możesz odczuwać?

Twoje zmęczenie może wciąż nie ustępować. Podobnie jest z nudnościami i wymiotami, choć pod koniec trzeciego miesiąca powinny powoli zanikać (nie jest to jednak regułą). W związku z tym możesz stracić na wadze kilka kilogramów. Częściej niż zwykle możesz mieć bóle głowy. Mogą zdarzać się też zawroty głowy. Twoje ubrania powoli stają się nieco ciasne, zwłaszcza w biodrach i na wysokości piersi. Najwygodniejsze są luˇne sukienki, pulowery, sweterki, elastyczne spódnice.

Porady zdrowotne:

Wybierz się na comiesięczną wizytę do lekarza prowadzącego ciążę. Twoje zapotrzebowanie na witaminy i składniki mineralne nieco wzrasta z powodu potrzeb twojego dziecka. Zdrowa dieta powinna zaspokajać te potrzeby. Przeciętnie waga w pierwszym trymestrze ciąży powinna wzrosnąć o 1,5 - 2,5 kg. Więcej na temat przyrostu masy ciała podczas ciąży czytaj tu. Odpowiednia aktywność fizyczna jest korzystna zarówno dla ciebie jak i dla dziecka. Dobrym pomysłem na ruch są spacery. Pod koniec trzeciego miesiąca twoje dziecko ma ok. 10 cm długości i waży ok. 30 g.

Czwarty miesiąc:

Co możesz odczuwać?

Miejsce nudności i wymiotów zastępuje wzmożony apetyt. Odtąd powinnaś mieć więcej energii i czuć się o wiele lepiej niż dotąd. Pod koniec czwartego miesiąca (16-20 tydzień) ciąży możesz zacząć odczuwać ruchy twojego dziecka. Jeśli jest to twoja pierwsza ciąża, będzie to raczej ok. 20 tygodnia, jeśli kolejna, nieco wcześniej. Twój brzuch zaczyna się powoli powiększać. Prawdopodobnie będziesz odtąd potrzebować "ciążowych" ubrań. Jednymi z najlepszych są tu spodnie-ogrodniczki z możliwością ich regulacji w zależności od wielkości brzucha.

Porady zdrowotne:

Wybierz się na comiesięczną wizytę do lekarza prowadzącego ciążę. Kobiety w ciąży potrzebują dużo żelaza, więcej niż zazwyczaj może zapewnić dobra dieta. Najprawdopodobniej twój lekarz zaleci ci uzupełnianie go w postaci tabletek. Wchłanianie żelaza jest dość ograniczone, dlatego postępuj zawsze zgodnie z zaleceniem lekarza lub z ulotką załączoną do leku. Czwarty miesiąc rozpoczyna drugi trymestr ciąży. Odtąd przyrost masy ciała powinien wynosić ok. pół kilograma na tydzień, tj. 6-7 kilogramów przez drugi trymestr (4-6 miesiąc ciąży). Pod koniec czwartego miesiąca dziecko powinno ważyć ok. 150 g. i mieć ok. 16 cm długości.

Piąty miesiąc:

Co możesz odczuwać?

Najwyższy czas, by poczuć pierwsze ruchy twojego dziecka (jeśli dotąd ich nie czułaś). Powiedz o nich swojemu lekarzowi. Macica wciąż powiększając się osiąga wysokość pępka. Twoje serce bije szybciej niż dotąd. Potrzebujesz teraz dużo snu, co najmniej 8 godzin każdej nocy. W ciągu dnia również odpoczywaj, jeśli tylko poczujesz się zmęczona. Nie przemęczaj się. Powinnaś unikać tłoku i dłuższego stania w jednej pozycji. Mogą zdarzać ci się skurcze łydek, zwłaszcza nocą, jeśli nie dostarczasz z pokarmem dostatecznych ilości wapnia. Jeśli "złapie" cię taki skurcz, podciągnij stopę do góry, rozciągając tylne mięśnie łydki.

Porady zdrowotne:

Wybierz się na comiesięczną wizytę do lekarza prowadzącego ciążę. Rozwój, wzrost masy ciała i długości twojego dziecka ściśle zależy od tego czy wciąż palisz i pijesz alkohol. Nie jest jeszcze za póˇno by tego zaprzestać. Kontynuuj zdrowe odżywianie, pij dużo soków, wody i mleka każdego dnia. Zadbaj o odpowiednią aktywność fizyczną. Pomyśl o wyborze najlepszej dla ciebie szkoły rodzenia. Na zajęcia możesz chodzić już od następnego miesiąca. Pod koniec tego miesiąca dziecko ma długość od 20 do 30 cm i waży od 250 do 500 g.

Szósty miesiąc:

Co możesz odczuwać?

W tym czasie możesz już odczuwać dość silne kopnięcia malucha. Skóra twojego brzucha może zacząć swędzieć na skutek rozciągania się. Dołączają się zazwyczaj bóle pleców. W związku z tym, korzystne dla ciebie będzie noszenie butów na niskim obcasie. Jeśli będziesz ponadto stosować odpowiednie ćwiczenia, możesz uniknąć tych dolegliwości. Niekorzystne dla ciebie będzie stanie przez dłuższy czas. Rozciągająca się macica może być przyczyną bolesności dolnej części brzucha.

Porady zdrowotne:

Wybierz się na comiesięczną wizytę do lekarza prowadzącego ciążę. W tym czasie na skutek wzrostu macicy i jej ucisku na przewód pokarmowy mogą pojawić się zaparcia. Dlatego pij więcej wody lub soków, jedz pokarmy zawierające błonnik, tj. owoce i warzywa, ciemne pieczywo (z mąki z pełnego przemiału). Pomocne staną się też ćwiczenia fizyczne. Możesz też mieć kłopoty ze zgagą. Aby temu zapobiec, jedz niewielkie posiłki, częściej niż zwykle. Nie stosuj żadnych leków przeczyszczających bez zgody lekarza. Pod koniec szóstego miesiąca twoje dziecko ma długość od 27 do 35 cm i waży od 500 do 750 g.

Siódmy miesiąc:

Co możesz odczuwać?

W tym czasie mogą puchnąć ci okolice kostki lub stopy w czasie stania. Dobrze jest wówczas położyć się z nogami uniesionymi do góry. Jeśli te obrzęki trwają dłużej niż 24 godziny, również rano, po wstaniu z łóżka i obejmują ręce i twarz, skontaktuj się bez zwłoki z twoim lekarzem. Może to być objaw tzw. zatrucia ciążowego (gestozy). Na twoim powiększającym się brzuchu i piersiach mogą pojawiać się żywoczerwone lub różowe pręgi - są to rozstępy skórne. Możesz zacząć odczuwać pierwsze skurcze macicy, objawiające się jako trwające ok. 20-30 sekund twardnienie brzucha. Są to zw. skurcze Braxtona Hicksa. Jest to całkowicie normalne, ale jeśli występują one częściej niż 5 razy na godzinę, skontaktuj się ze swoim lekarzem. Wraz z powiększaniem się twojego brzucha, możesz stopniowo tracić poczucie równowagi. Przez to możesz niespodziewanie niebezpiecznie upaść. Bądˇˇ ostrożna i rozważna!

Porady zdrowotne:

Wybierz się na comiesięczną wizytę do lekarza prowadzącego ciążę. Wciąż staraj się dobrze odżywiać. Przez 7 i 8 miesiąc przyrost masy ciała powinien wahać się wciąż na poziomie pół kilograma na tydzień. Dużo odpoczywaj. Twój organizm ciężko pracuje. Siódmy miesiąc to najwyższy czas, by rozpocząć zajęcia w szkole rodzenia (więcej). Pod koniec siódmego miesiąca twoje dziecko ma długość ok. 37 cm i waży od ok. 1350 g.

Ósmy miesiąc:

Co możesz odczuwać?

W tym miesiącu możesz odczuwać nieco silniejsze niż dotąd skurcze macicy. Z twoich piersi może zacząć wyciekać siara (pierwszy pokarm dla twojego dziecka). Możesz mieć kłopoty ze snem, ponieważ trudno będzie ci znaleˇć wygodną pozycję. Spróbuj używać więcej mniejszych poduszek, podkładając je pod głowę. Prawdopodobnie twój oddech nieco się skróci na skutek wysokiego położenia dna macicy, uciskającego na płuca. Ten ucisk dotyczy też żołądka. Staje się on wtedy mniejszy, więc musisz jeść mniejsze posiłki, ale częściej, ok. 5-6 dziennie. Macica osiąga wtedy wysokość klatki piersiowej.

Porady zdrowotne:

Od 32 tygodnia ciąży powinnaś zgłaszać się na badania kontrolne co dwa tygodnie. Normą w tym miesiącu jest przybieranie na wadze ok. pół kilograma na tydzień. Zgłoś się do swojego lekarza jeśli tylko zaobserwujesz:

  • krwawienie lub odpływ płynu z pochwy
  • silne skurcze brzucha, bóle żołądka lub tępy ból pleców
  • pogorszenie ostrości wzroku, plamki przed oczyma
  • uczucie wypierania dziecka do dołu
  • zauważalne, nietypowe zmiany ruchliwości twojego dziecka
  • więcej niż 5 skurczów macicy w ciągu godziny

Pod koniec ósmego miesiąca dziecko ma już średnio 45 cm "wzrostu" i waży ponad 2000 g.

Dziewiąty miesiąc:

Co możesz odczuwać?

Twój pępek staje się wypukły. Na skutek "opadnięcia" brzucha możesz poczuć ulgę w oddychaniu, twój żołądek jest bardziej pojemny, ale za to zwiększa się ucisk na pęcherz moczowy, co skutkuje częstszym oddawaniem moczu niż dotychczas. Obrzęki stóp i wokół kostek mogą nasilać się. Szyjka macicy powoli otwiera się i staję się cieńsza, co jest wyrazem przygotowania do porodu. Coraz bardziej czujesz się zmęczona i wyczerpana ciężarem i wielkością brzucha. Nie możesz już doczekać się porodu. Pamiętaj o częstym odpoczynku.

Porady zdrowotne:

Od 36 tygodnia ciąży przychodˇˇ na badania kontrolne co tydzień. W dziewiątym miesiącu nie powinnaś już przybierać na wadze. Normą jest wówczas ubytek ok. połowy kilograma na tydzień w stosunku do 8 miesiąca, tak aby całkowity przyrost masy ciała w trzecim trymestrze wynosił ok. 4 - 5 kilogramów. Powinnaś już być zdecydowana, co do szpitala w którym chcesz rodzić. Jeśli nie planujesz karmić dziecka piersią, jeszcze raz przemyśl tę decyzję. Twoje mleko to najlepsze, co możesz dać twojemu dziecku, aby było zdrowe. Ustal ze swoim lekarzem, kiedy powinnaś powiadomić go o rozpoczynającym się porodzie lub kiedy powinnaś udać się do szpitala na poród. Najczęściej jest to, gdy twoje skurcze:

  • są regularne (występują np. co 10 minut)
  • występują częściej niż 5 w ciągu godziny
  • trwają przez 30 do 70 sekund
  • stają się silniejsze, jeśli się poruszasz

Upewnij się, czy możesz zadzwonić do swojego lekarza lub położnej o każdej porze dnia i nocy, aby potwierdzić lub wykluczyć rozpoczynający się poród. Pod koniec dziewiątego miesiąca twoje dziecko waży w granicach od 2800 do 4000 g i ma średnio od 48 do 52 cm długości.

dane dostarcza: niania.pl
Czy rodziny z dzieckiem powinny płacić mniejszy podatek dochodowy?
 

Szukaj w naszym serwisie

| Kontakt | Reklama | Linki | Redaktor | Współpraca | Użytkowanie | Logo | Mapa strony | Partnerzy |

POLECANE STRONY

Uroda