Buraczki dla niemowlaka – kiedy wprowadzić i jak przygotować?
Buraczki dla niemowlaka można wprowadzić już od początku rozszerzania diety, czyli zwykle około 6. miesiąca życia. Najważniejsza jest forma podania: burak powinien być miękki, ponieważ surowe, twarde warzywo zwiększa ryzyko zadławienia. To wartościowy składnik jadłospisu, ale nie lek na anemię ani główne źródło żelaza.
Jak bezpiecznie przygotować buraka dla niemowlaka?
Burak jest twardym warzywem, dlatego przed podaniem trzeba go ugotować lub upiec do miękkości. Gotowy kawałek powinien dać się łatwo rozgnieść widelcem albo dziąsłami. Samo pokrojenie surowego buraka na mniejsze części nie wystarczy.
Przy podawaniu w stylu BLW dziecko powinno siedzieć stabilnie i pozostawać pod opieką dorosłego. Miękkie słupki mogą sprawdzić się u dziecka, które samodzielnie chwyta jedzenie, ale nie mogą być twarde ani kruche.
Surowego buraka nie podawaj niemowlęciu. Choć nie jest on sam w sobie trujący, jego twarda struktura utrudnia bezpieczne rozdrabnianie w buzi.
Najprostszy sposób przygotowania wygląda tak:
- Umyj buraka, obierz go i pokrój na mniejsze kawałki albo ugotuj w całości.
- Gotuj lub piecz warzywo do momentu, aż będzie bardzo miękkie. Przy gotowaniu kawałki zwykle potrzebują około 20 minut, ale czas zależy od ich wielkości.
- Rozgnieć buraka widelcem, zmiksuj na gładkie puree albo zetrzyj na drobnych oczkach.
- Starszemu niemowlęciu możesz podać miękkie słupki, które łatwo rozgniatają się między palcami.
Na początku rozszerzania diety wygodne będzie puree lub burak rozgnieciony widelcem. Z czasem można przechodzić do mniej rozdrobnionych form, gdy dziecko lepiej radzi sobie z chwytaniem i jedzeniem.
Czy burak jest dobrym źródłem żelaza?
Burak zawiera wiele wartościowych składników i urozmaica jadłospis, ale nie powinien być traktowany jako główne źródło żelaza. Ilość żelaza w tym warzywie jest niewielka, a jego przyswajanie pozostaje ograniczone. Burak zawiera także kwas szczawiowy, który może utrudniać wchłanianie żelaza.
Buraczki mogą być częścią różnorodnej diety, lecz nie zastępują produktów dostarczających dobrze przyswajalnego żelaza i nie leczą anemii.
Dlatego nie warto podawać buraka ani soku z buraka jako sposobu na poprawę wyników krwi. Jeśli lekarz rozpozna niedobór żelaza lub anemię, sposób postępowania powinien wynikać z jego zaleceń.
Co burak może zmienić w trawieniu?
Po wprowadzeniu buraka u części dzieci może zmienić się częstotliwość oddawania stolca. Warzywo może wspierać pracę jelit, a podawane przez kilka dni z rzędu czasem powoduje częstsze wypróżnienia.
Burak może również zabarwić stolec, a niekiedy mocz, na różowo lub czerwono. Taka zmiana po zjedzeniu buraków jest zwykle naturalna i sama w sobie nie oznacza krwawienia. Jeśli jednak kolor nie ustępuje mimo braku buraka w diecie albo towarzyszą mu ból, osłabienie czy inne niepokojące objawy, skonsultuj dziecko z lekarzem.
Czego unikać przy podawaniu buraków?
Najlepiej wybierać świeże buraki i przygotowywać je bez soli oraz innych dodatków. Jeśli korzystasz z gotowych, ugotowanych buraków, przeczytaj skład i wybierz produkt bez octu, cukru, soli, konserwantów oraz przypraw.
W diecie niemowlaka nie sprawdzą się następujące formy:
- buraki marynowane i buraki w occie
- buraki konserwowe z dodatkiem soli, cukru lub konserwantów
- kiszone buraki, szczególnie przed ukończeniem 1. roku życia, ze względu na zawartość soli
- surowe, twarde plastry, kostki i duże kawałki
Burak nie należy do częstych alergenów, ale po pierwszym podaniu zacznij od małej ilości i obserwuj dziecko. Wysypka, obrzęk, wymioty, nasilona biegunka lub silny ból brzucha wymagają przerwania podawania i konsultacji medycznej.
Możesz podawać buraka w ramach codziennej różnorodności warzyw, na przykład jako dodatek do obiadu, puree lub składnik miękkiego dania z innymi warzywami. Liczy się nie konkretna liczba porcji, lecz stopniowe poznawanie różnych smaków i konsystencji.
Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie negatywne skutki wdrożonych zaleceń. Zawsze zasięgnij opinii specjalisty medycyny w powyższym zakresie.
